Μη λειτουργικός έλεγχος

Τι είναι η μη λειτουργική δοκιμή;

Μη λειτουργικός έλεγχος είναι μια κατηγορία δοκιμών λογισμικού που επικυρώνει τις μη λειτουργικές πτυχές μιας εφαρμογής — απόδοση, χρηστικότητα, αξιοπιστία και παρόμοια χαρακτηριστικά ποιότητας. Αξιολογεί την ετοιμότητα του συστήματος με βάση κριτήρια που οι λειτουργικές δοκιμές δεν εξετάζουν ποτέ, διασφαλίζοντας ότι η εφαρμογή ανταποκρίνεται στις προσδοκίες της επιχείρησης υπό πραγματικές συνθήκες.

Ένα κλασικό παράδειγμα μη λειτουργικών δοκιμών είναι η μέτρηση του αριθμού των ταυτόχρονων χρηστών που μπορούν να συνδεθούν σε μια εφαρμογή χωρίς υποβάθμιση της απόδοσης. Οι μη λειτουργικές δοκιμές είναι εξίσου σημαντικές με τις λειτουργικές δοκιμές, επειδή επηρεάζουν άμεσα την ικανοποίηση των πελατών και τη συνολική αντίληψη για το προϊόν.

Στόχοι των μη λειτουργικών δοκιμών

Οι μη λειτουργικές δοκιμές πραγματοποιούνται για τη βελτίωση της συνολικής ποιότητας και της μακροζωίας ενός προϊόντος. Οι βασικοί στόχοι περιλαμβάνουν:

• Αυξήστε τη χρηστικότητα, την αποδοτικότητα, τη συντηρησιμότητα και τη φορητότητα του προϊόντος.
• Μειώστε τον κίνδυνο παραγωγής και το κόστος που σχετίζεται με μη λειτουργικά ελαττώματα.
• Βελτιστοποιήστε τον τρόπο εγκατάστασης, ρύθμισης, εκτέλεσης, διαχείρισης και παρακολούθησης του προϊόντος.
• Συλλέξτε μετρήσεις και δείκτες για εσωτερική έρευνα και ανάπτυξη.
• Βελτίωση της κατανόησης της συμπεριφοράς του προϊόντος και των τεχνολογιών που χρησιμοποιούνται.

Χαρακτηριστικά των μη λειτουργικών δοκιμών

Τα ακόλουθα χαρακτηριστικά καθορίζουν τον τρόπο με τον οποίο πρέπει να σχεδιάζονται και να εκτελούνται οι μη λειτουργικές δοκιμές:

• Πρέπει να είναι μετρήσιμο, χωρίς να αφήνει περιθώρια για υποκειμενικές περιγραφές όπως καλό, καλύτερο ή βέλτιστο.
• Οι ακριβείς αριθμοί είναι συνήθως άγνωστοι στην αρχή της διαδικασίας υποβολής απαιτήσεων.
• Οι απαιτήσεις πρέπει να ιεραρχούνται κατά προτεραιότητα, ώστε να αντιμετωπίζονται πρώτα οι περιοχές με τον υψηλότερο κίνδυνο.
• Τα χαρακτηριστικά ποιότητας προσδιορίζονται με ακρίβεια κατά τη φάση της μηχανικής λογισμικού.

Παράμετροι μη λειτουργικών δοκιμών

Έντεκα παράμετροι χρησιμοποιούνται συνήθως για την οριοθέτηση των προσπαθειών μη λειτουργικών δοκιμών:

1. Ασφάλεια: Μετράει τον τρόπο με τον οποίο ένα σύστημα προστατεύεται από σκόπιμες και τυχαίες επιθέσεις από εσωτερικές ή εξωτερικές πηγές. Επαληθεύεται μέσω Δοκιμών Ασφαλείας.
2. Αξιοπιστία: Ο βαθμός στον οποίο ένα σύστημα εκτελεί συνεχώς τις καθορισμένες λειτουργίες του χωρίς σφάλματα. Επαληθεύεται μέσω Δοκιμών Αξιοπιστίας.
3. Επιβίωση: Επιβεβαιώνει ότι το σύστημα συνεχίζει να λειτουργεί και να ανακτά την ιδιότητά του μετά από μια βλάβη. Επαληθεύεται μέσω Δοκιμών Ανάκαμψης.
4. Διαθεσιμότητα: Καθορίζει τον βαθμό στον οποίο ένας χρήστης μπορεί να βασίζεται στο σύστημα κατά τη λειτουργία. Επαληθεύεται μέσω Δοκιμών Σταθερότητας.
5. Ευχρηστία: Η ευκολία με την οποία οι χρήστες μπορούν να μαθαίνουν, να χειρίζονται, να προετοιμάζουν δεδομένα εισόδου και να καταναλώνουν δεδομένα εξόδου από το σύστημα. Επαληθεύτηκε μέσω Δοκιμών Χρηστικότητας.
6. Ευελιξία: Ο βαθμός στον οποίο μια εφαρμογή λογισμικού μπορεί να επεκτείνει την ικανότητα επεξεργασίας της για να καλύψει την αυξανόμενη ζήτηση. Επαληθεύεται μέσω Δοκιμών Επεκτασιμότητας.
7. Διαλειτουργικότητα: Ελέγχει τον τρόπο με τον οποίο ένα σύστημα λογισμικού διασυνδέεται με άλλα συστήματα λογισμικού. Επαληθεύεται μέσω Δοκιμών Διαλειτουργικότητας.
8. Αποδοτικότητα: Ο βαθμός στον οποίο το σύστημα χειρίζεται τη χωρητικότητα, την ποσότητα και τον χρόνο απόκρισης υπό φορτίο.
9. Ευελιξία: Η ευκολία με την οποία η εφαρμογή μπορεί να λειτουργήσει σε διαφορετικές διαμορφώσεις υλικού και λογισμικού, όπως ποικίλες προδιαγραφές RAM ή CPU.
10. Φορητότητα: Η ευελιξία του λογισμικού να μετακινείται από το τρέχον περιβάλλον υλικού ή λογισμικού του σε ένα άλλο.
11. Επαναχρησιμοποίηση: Αναφέρεται στο τμήμα ενός συστήματος λογισμικού που μπορεί να προσαρμοστεί για χρήση σε άλλη εφαρμογή.

Είδος δοκιμής λογισμικού

Οι δοκιμές λογισμικού ταξινομούνται γενικά σε τρεις κατηγορίες:

• Λειτουργική δοκιμή
• Μη λειτουργικός έλεγχος
• Δοκιμή Συντήρησης

Κάθε κατηγορία περιέχει πολλαπλά επίπεδα δοκιμών, τα οποία οι ομάδες συχνά αναφέρουν ως τύπους δοκιμών. Διαφορετικά βιβλία και υλικό αναφοράς ενδέχεται να τα ταξινομήσουν ελαφρώς διαφορετικά, επομένως να αναμένονται μικρές διακυμάνσεις.

Η λίστα των τύπων δοκιμών δεν είναι εξαντλητική — υπάρχουν πάνω από 100 διακριτοί τύποι δοκιμών και συνεχίζουν να εμφανίζονται νέοι. Δεν ισχύει κάθε τύπος για κάθε έργο. Το πεδίο εφαρμογής εξαρτάται από τη φύση, το προφίλ κινδύνου και την πολυπλοκότητα της υπό δοκιμή εφαρμογής.

Τύποι μη λειτουργικών δοκιμών

Οι πιο συνηθισμένοι τύποι μη λειτουργικών δοκιμών που εκτελούνται από ομάδες διασφάλισης ποιότητας περιλαμβάνουν:

• Δοκιμές Απόδοσης
• Δοκιμές φορτίου
• Failover Testing
• Δοκιμή συμβατότητας
• Δοκιμές Ευχρηστίας
• Έλεγχος πίεσης
• Δοκιμή Συντηρησιμότητας
• Δοκιμή επεκτασιμότητας
• Δοκιμή όγκου
• Δοκιμή ασφαλείας
• Δοκιμή αποκατάστασης καταστροφών
• Δοκιμή Συμμόρφωσης
• Δοκιμή φορητότητας
• Δοκιμή αποτελεσματικότητας
• Δοκιμή αξιοπιστίας
• Δοκιμή βασικής γραμμής
• Τεστ Αντοχής
• Δοκιμή τεκμηρίωσης
• Δοκιμή ανάκτησης
• Δοκιμές διεθνοποίησης

Παραδείγματα Δοκιμαστικών Περιπτώσεων για Μη Λειτουργικές Δοκιμές

Τα ακόλουθα παραδείγματα δείχνουν πώς γράφονται οι περιπτώσεις μη λειτουργικών δοκιμών σε πραγματικά έργα:

Συχνές Ερωτήσεις